Richtlijn 2020/2184 (EU) – een nieuwe kwaliteit van water en veiligheid in installaties
Het water dat we elke dag drinken, moet niet alleen schoon zijn, maar ook veilig voor onze gezondheid - dat spreekt voor zich. Precies daarom heeft de Europese Unie - bekend om haar voorliefde voor het reguleren van vele zaken - Richtlijn 2020/2184 (EU) ingevoerd, die betrekking heeft op de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water. Dit is in principe een belangrijk document voor de lidstaten en burgers van de EU – zowel voor consumenten als voor producenten van sanitair, leidingen of kleppen.
Waarom is deze richtlijn ontstaan?
Het doel van Richtlijn 2020/2184 (EU) is ervoor te zorgen dat water dat aan huizen, scholen en werkplaatsen wordt geleverd, veilig blijft in elke fase – van de winning, via het netwerk, tot aan de kraan. De Europese Unie was van mening dat eerdere voorschriften uit 1998 geen rekening hielden met moderne technologieën en chemische bedreigingen.
De nieuwe richtlijn past de voorschriften aan aan de hedendaagse realiteit. Het moet voor de EU-lidstaten een richtsnoer zijn om naar te streven - wat betreft de toegestane gehaltes van vele schadelijke stoffen, zoals lood, koper, nikkel, ijzer, chloor, maar ook biologische verontreinigingen, bacteriën - bijvoorbeeld E. coli, Legionella, enz.
Wat introduceert de nieuwe richtlijn - 2020/2184 EU
Richtlijn 2020/2184 EU introduceert een reeks vereisten; een deel is een herhaling van de vorige richtlijn, soms uitgebreid, en er zijn ook nieuwigheden. Natuurlijk is de richtlijn slechts een leidraad en een specifieke vereiste die moet worden nageleefd - wat in principe gerespecteerd zou moeten worden door de EU-lidstaten.
Hogere standaarden voor waterkwaliteit
De richtlijn stelt nieuwe, strengere limieten vast voor sommige stoffen, zoals lood, koper, nikkel, microplastics en bacteriën. Nationale instanties die zich met deze kwestie bezighouden, moeten hun normen aanpassen (als deze tot nu toe niet conform waren) en maatregelen invoeren om de nieuwe waterkwaliteitsstandaarden te bereiken.
Het doel is de bescherming van de menselijke gezondheid en het beperken van verontreiniging van water in distributiesystemen.
Veilige materialen in installaties voor drinkwater
Een zeer belangrijk onderdeel van de richtlijn zijn de vereisten voor materialen die in contact komen met drinkwater. Hoewel het geen uniforme CE-markering voor dergelijke producten introduceert, specificeert het wel welke materialen gebruikt mogen worden en welke niet gebruikt mogen worden voor producten bestemd voor contact met water voor consumptie.
Dit betreft onder meer:
Deze elementen mogen geen schadelijke stoffen aan het water afgeven noch invloed hebben op de smaak, geur of kleur ervan.
Lidstaten zijn verplicht lijsten op te stellen van toegestane materialen die gebruikt mogen worden in contact met drinkwater, en producenten (evenals importeurs) moeten zich hieraan houden.
Meer transparantie en recht op informatie
Richtlijn 2020/2184 introduceert ook de verplichting om informatie over de waterkwaliteit beschikbaar te stellen. Elke burger moet gemakkelijk toegang hebben tot gegevens over wat er in zijn kraanwater zit, geleverd via waterleidingnetwerken.
In de praktijk betekent dit dat de resultaten van wateronderzoeken openbaar worden gepubliceerd – bijvoorbeeld op websites van gemeenten en waterleidingbedrijven, wat moet worden aangepast in de lokale wetgeving van de afzonderlijke landen.
Water voor iedereen... De EU schiet te hulp
Natuurlijk zou de EU zichzelf niet zijn als ze dit niet vermeldde... Richtlijn 2020/2184 (EU) benadrukt daarom dat toegang tot schoon water een mensenrecht is.
Lidstaten zijn verplicht om ook water te verschaffen aan mensen in een moeilijke situatie, bijvoorbeeld via openbare tappunten of stadsfontijnen. Dit past echter in de praktijk van landen en beschavingsnormen in Europa, waar het vanzelfsprekend is dat water wordt geleverd, bijvoorbeeld naar gebieden getroffen door rampen of overstromingen.
Wat verandert de richtlijn - 2020/2184 EU in de praktijk?
De invoering van nieuwe voorschriften betekent echter dat sommige landen, vooral de armere, een reeks maatregelen moeten nemen om zich aan te passen aan de huidige normen of op zijn minst moeten aantonen dat ze iets in dat opzicht doen. Het gaat hier om de noodzaak om de waterinfrastructuur aan te passen, veel waterleidingnetwerken te moderniseren. Zeker is dit belangrijk, ook voor de budgetten van arme gemeenten of regio's.
Nadelen van de nieuwe richtlijn
De EU gaat beslist in de richting van een sterke bureaucratisering van het openbare leven - en dit document bevat, naast belangrijke en praktische uitgangspunten, een hoop onnodige bepalingen. Bijvoorbeeld: waarom spreekt een richtlijn over de kwaliteit van drinkwater over mensenrechten, terwijl het recht op drinkwater al lang gedefinieerd is in andere EU-documenten die specifiek over mensenrechten gaan. Hierbij wordt bijvoorbeeld verwezen naar het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie uit 2000.
- Daarnaast zal dit helaas budgettaire offers vereisen van veel arme lokale overheden, maar misschien moet dit worden gezien als een investering in de volksgezondheid.
- Helaas zullen strengere eisen voor producenten van sanitair leiden tot prijsstijgingen van dit sanitair, en de crisis die bestaat uit de ontoegankelijkheid van woningen - het feit dat mensen zich simpelweg minder vaak een onroerend goed kunnen veroorloven - zal niet verbeteren door acties die de kosten verhogen.
- Hogere kosten voor sommige bedrijven, die hun infrastructuur zullen moeten moderniseren.
- Meer kwaliteitscontroles en documentatie - dus meer uitgaven voor instanties en bureaucratie, van het algemeen EU-niveau tot de laagste gemeentelijke overheid, van Portugal tot Finland en van Ierland tot Griekenland en Bulgarije.
BLOG:
Laat een reactie achter